ΕΙΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ...

Οι κοσμικοί άνθρωποι όταν θέλουν να πλήξουν κάποιον συνειδητό χριστιανό, χρησιμοποιούν τη μέθοδο των κατηγοριών και συκοφαντιών.Στόχος τους είναι να τον εμφανίσουν ως αμαρτωλό και διεφθαρμένο, γιατί ξέρουν ότι αυτό θα τον πονέσει περισσότερο. Οι ίδιοι βέβαια είναι αποδεδειγμένα αμαρτωλοί και διεφθαρμένοι, θέλουν όμως να εμφανίζονται στην κοινωνία ως υπερασπιστές τής ηθικής!

Ο φόβος ήρθε στον άνθρωπο εξ αιτίας της αμαρτίας. Από τη στιγμή που έγινε η παρακοή η καρδιά του γέμισε φόβο. «Άκουσα τη φωνή σου και φοβήθηκα» είπε ο Αδάμ στο Θεό στον κήπο της Εδέμ.Ο φόβος τώρα θα κυριαρχεί στον έκπτωτο άνθρωπο ως την στιγμή βέβαια που ο Θεός θα στείλει τον Υιό Του τον Ιησού, για να μας πει «Μη φοβάστε». Είναι ένα μήνυμα ελπίδας.

Ο Χριστός  κατέβηκε στη γη και έδειξε εμπράκτως πως πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα.Μια διαφορετική αντίληψη από αυτή αναπόφεχτα οδηγεί σε άγχος.Όποιος  διαβάζει το ευαγγέλιο και του γίνεται κτήμα, γρήγορα αντιλαμβάνεται την αξία της δεκάρας της φτωχής χήρας,την άρνηση του νεανίσκου να ακολουθήσει τον Κύριο εφόσον πρώτα πουλήσει την περιουσία του.

 Ο γέροντας Παΐσιος συνιστούσε και στους λαϊκούς να διαβάζουν τον αββά Ισαάκ τον Σύρο, αλλά λίγο- λίγο, για να τον αφομοιώνουν. Έλεγε ότι το βιβλίο αυτό αξίζει όσο ολόκληρο πατερική βιβλιοθήκη.
Στο βιβλίο που διάβαζε, κάτω από την εικόνα του Αγίου που κρατά στο χέρι του ένα φτερό και γράφει, σημείωσε: ¨Αββά μου , δος μου την πένα σου, για να υπογραμμίσω ολόκληρο το βιβλίο σου” (Αξίζει δηλαδή να υπογραμμιστεί ολόκληρο το βιβλίο)

Πρώτα, λοιπόν, ας ξέρουμε, ότι οι δαίμονες, όχι γιατί λέγονται δαίμονες, έτσι κι' έγιναν. Διότι ο Θεός δεν έκαμε τίποτα κακό. Καλοί πλάσθηκαν κι' αυτοί. Επειδή όμως ξέπεσαν από το ουράνιο φρόνημα (από την αγαθή πνευματική προαίρεση) και του λοιπού κυλιούνται γύρω από τη γη (διαρκώς ασχολούνται περί τα γήινα), τους μεν Έλληνες εξαπάτησαν με τις (μυθολογικές) φαντασίες των, από φθόνο δε προς εμάς τους Χριστιανούς, κινούν τα πάντα εναντίον μας, θέλοντας να μας εμποδίσουν την άνοδό μας προς τους ουρανούς, για να μην ανεβούμε εμείς εκεί, απ' όπου έπεσαν αυτοί.

http://eiskapernaoum.blogspot.gr/2011/04/blog-post_4425.html

Ρώτησε κάποιος ένα γέροντα, πόσα χρόνια έχει στο Άγιο Όρος και του απάντησε.
Χρόνια πολλά έχω, προκοπή δεν έχω. Και τα τσακάλια στην έρημο ζουν, αλλά τσακάλια μένουν.
Είπε γέρων. Όσο πνευματικότερος είναι ο άνθρωπος, τόσο λιγότερα δικαιώματα ζητάει από αυτήν την ζωή.

Δεν υπάρχει καμία προσευχή που να γίνεται από την καρδιά του ανθρώπου και να πηγαίνει χαμένη. Δεν υπάρχει καμία προσευχή που να έχει μέσα της πίστη στη μεγάλη αγάπη του Χριστού και να μπορεί να είναι μια μάταιη προσευχή. Επίσης, Δεν υπάρχει καμία προσευχή που να έχει μέσα της δυνατή την ελπίδα στο μεγάλο έλεος του Θεού και να είναι μια προσευχή χωρίς καρπό.