ΕΙΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ...

Tην προσευχήν του Aγίου Όρους ποιός δεν την γνωρίζει; Aποτελείται από μίαν φράσιν μικράν, από μετρημένας τας λέξεις. Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν. Mε την βοεράν κραυγήν «Kύριε», δοξολογούμεν τον Θεόν, την ένδοξον μεγαλειότητά Tου, τον βασιλέα του Iσραήλ, τον δημιουργόν της ορατής και αοράτου κτίσεως, όν φρίττουσι τα Σεραφείμ και τα Xερουβείμ. Mε την γλυκυτάτην επίκλησιν και πρόσκλησιν «Iησού», μαρτυρούμεν, ότι είναι παρών ο Xριστός, ο σωτήρ ημών, και ευγνωμόνως τον ευχαριστούμεν, διότι μας ητοίμασε ζωήν αιώνιον. Mε την τρίτην λέξιν “Xριστέ”, θεολογούμεν, ομολογούντες ότι ο Xριστός είναι αυτός ο Yιός του Θεού και Θεός. Δεν μας έσωσε κάποιος άνθρωπος, ούτε άγγελος, αλλά ο Iησούς Xριστός, ο αληθινός Θεός. Eν συνεχεία, με την ενδόμυχον αίτησιν «ελέησόν με», προσκυνούμεν και παρακαλούμεν να γίνη ίλεως ο Θεός, εκπληρών τα σωτήρια αιτήματά μας, τους πόθους και τας ανάγκας των καρδιών μας. Kαι εκείνο το «με», τι εύρος έχει! Δεν είναι μόνον ο εαυτός μου είναι άπαντες οι πολιτογραφηθέντες εις το κράτος του Xριστού, εις την αγίαν Eκκλησίαν, είναι όλοι αυτοί που αποτελούν μέλος του ιδικού μου σώματος. Kαι, τέλος, δια να είναι πληρεστάτη η προσευχή μας, κατακλείομεν με την λέξιν «τον αμαρτωλόν», εξομολογούμενοι – πάντες γαρ αμαρτωλοί εσμέν καθώς εξομολογούντο και όλοι οι Άγιοι και εγίνοντο δια ταύτης της φωνής υιοί φωτός και ημέρας. Eξ αυτών αντιλαμβανόμεθα, ότι η ευχή εμπεριέχει δοξολογίαν, ευχαριστίαν, θεολογίαν, παράκλησιν και εξομολόγησιν. Aρχιμ. Aιμιλιανού Kαθηγουμένου I. M. Σίμωνος Πέτρας:

Πολλά τα ερωτήματα πάνω σε αυτό το θέμα.αλλά ξέρετε δεν μπορούμε να εμβαθύνουμε πολύ στο θέμα αυτό διότι είναι ανεξιχνίαστες οι βουλές του θεού.Έχει προβληματιστεί και το δικό μου το φτωχό μυαλό.Γιατί για παράδειγμα να επιτρέπει ο Θεός να συμβαίνει να πεθαίνουν τόσο νωρίς παιδιά κυρίως, ή πολέμους,σεισμούς κ.α..Αλλά πιστεύω οποιαδήποτε ερμηνεία και να δώσουμε εμείς θα πέσουμε έξω.Οι ερμηνείες μας έχουνε γήινα κριτήρια και αποκλίνουν από τις βουλές του Θεού.Σκεφτόμαστε ωσάν η ζωή τελειώνει στα 100 χρόνια.Αν η ζωή τελείωνε στα 100 χρόνια θα ήταν πράγματι η μεγαλύτερη αδικία και δεν σας κρύβω ότι θα ήμουνα ο πρώτος που θα σκεφτόταν σοβαρά πλέον να έλεγα ότι δεν υπάρχει Θεός.Αλλά λέω πάλι αλλά ας κοιτάξουμε την δική μας προσωπική σχέση με τον θεό και ας αφήσουμε τους άλλους..Ο Ιησούς είπε στους μαθητές Του να μην ενδιαφέρονται τι θα κάνει Αυτός με τον Ιωάννη τον Θεολόγο δηλαδή ποια μοίρα του επιφυλάσσεται του αγαπημένου Του μαθητή ,αλλά να κοιτούν τους εαυτούς τους να είναι δηλαδή έτοιμοι για να κερδίσουν μερίδιο στην Βασιλεία Του...

Ένας ασκητής βλέποντας την αδικία πού υπάρχει στον κόσμο προσευχόταν στο Θεό και του ζητούσε να του αποκαλύψει το λόγο που δίκαιοι και ευλαβείς άνθρωποι δυστυχούν και βασανίζονται άδικα, ενώ άδικοι και αμαρτωλοί πλουτίζουν και αναπαύονται. Ενώ προσευχόταν ο ασκητής να του αποκαλύψει ο Θεός το μυστήριο, άκουσε φωνή που του έλεγε:
- Μη ζητάς εκείνα που δε φτάνει ο νους σου και η δύναμη της γνώσης σου. Ούτε να ερευνάς τα απόκρυφα, γιατί τα κρίματα του Θεού είναι άβυσσος. Αλλά, επειδή ζήτησες να μάθεις, κατέβα στον κόσμο και κάθισε σ ένα μέρος και πρόσεχε αυτά που θα δεις, για να καταλάβεις από τη μικρή αυτή δοκιμή, ένα μικρό μέρος από τις κρίσεις του Θεού.
Θα γνωρίσεις τότε άτι είναι ανεξερεύνητη και ανεξιχνίαστη η προνοητική διακυβέρνηση του Θεού για όλα.
Ο γέροντας, όταν τ άκουσε αυτά, κατέβηκε με πολλή προσοχή στον κόσμο κι έφτασε σ ένα λιβάδι που το διέσχιζε ένας πολυσύχναστος δρόμος. Εκεί κοντά ήταν μία βρύση κι ένα γέρικο δέντρο, στην κουφάλα του οποίου μπήκε ο γέροντας και κρύφτηκε καλά.
Μετά από λίγο πέρασε ένας πλούσιος πάνω στο άλογό του. Σταμάτησε για λίγο στη βρύση, για να πιει νερό και να ξεκουραστεί.
Αφού ξεδίψασε, έβγαλε από την τσέπη του ένα πουγκί με εκατό φλουριά και τα μετρούσε. Όταν τελείωσε το μέτρημα, θέλησε πάλι να τα βάλει στη θέση τους. Χωρίς όμως να το καταλάβει, το πουγκί έπεσε στα χόρτα. Έφαγε, ξεκουράστηκε, κοιμήθηκε και μετά καβαλίκεψε το άλογο κι έφυγε χωρίς ν αντιληφθεί τίποτα για τα φλουριά.
Μετά από λίγο ήρθε άλλος περαστικός στη βρύση, βρήκε το πουγκί με τα φλουριά, το πήρε κι έφυγε τρέχοντας μέσ απ τα χωράφια. Πέρασε λίγη ώρα και φάνηκε άλλος περαστικός. Κουρασμένος, όπως ήταν, σταμάτησε κι αυτός στη βρύση, πήρε λίγο νεράκι, έβγαλε και λίγο ψωμάκι από ένα μαντήλι και κάθισε να φάει.
Την ώρα, που ο φτωχός εκείνος έτρωγε, φάνηκε ο πλούσιος καβαλάρης εξαγριωμένος, με αλλοιωμένο το πρόσωπο από οργή, και όρμισε επάνω του. Με θυμό φώναζε να του δώσει τα φλουριά του. Ο φτωχός, μη έχοντας ιδέα για τα φλουριά, διαβεβαίωνε με όρκους πως δεν είδε τέτοιο πράγμα. Εκείνος όμως, όπως ήταν θυμωμένος, άρχισε να τον δέρνει και να τον χτυπά, μέχρι που τον θανάτωσε. Έψαξε μετά όλα τα ρούχα του φτωχού, δεν βρήκε τίποτα και έφυγε λυπημένος.
Ο γέροντας εκείνος τα έβλεπε όλα αυτά μέσα απ την κουφάλα και θαύμαζε. Λυπόταν πολύ κι έκλαιγε για τον άδικο φόνο που είδε και προσευχόμενος στον Κύριο, έλεγε:
- Κύριε, τι σημαίνει αυτό το θέλημά Σου; Γνώρισε μου, Σε παρακαλώ, πώς υπομένει η αγαθότητα Σου τέτοια αδικία. Άλλος έχασε τα φλουριά, άλλος τα βρήκε κι άλλος άδικα φονεύθηκε!
Ενώ ο γέροντας προσευχόταν με δάκρυα, κατέβηκε ο Άγγελος Κυρίου και του είπε:
- Μη λυπάσαι, γέροντα, ούτε να σου κακοφαίνεται και να νομίζεις ότι όλα αυτά γίνονται τάχα χωρίς θέλημα Θεού. Αλλά άπ αυτά πού συμβαίνουν, άλλα γίνονται κατά παραχώρηση, άλλα για παίδευση κι άλλα κατά οικονομία. Άκουσε λοιπόν:
Αυτός που έχασε τα φλουριά είναι γείτονας εκείνου που τα βρήκε. Ο τελευταίος είχε ένα περιβόλι αξίας εκατό φλουριών. Ο πλούσιος, επειδή ήταν πλεονέκτης, τον εξανάγκασε να του το δώσει για πενήντα φλουριά. Ο φτωχός εκείνος, μη έχοντας τι να κάνει, παρακαλούσε το Θεό να κάνει την εκδίκηση.
Γι αυτό και οικονόμησε ο Θεός και του τα έδωσε διπλά.
Εκείνος, πάλι, ο φτωχός, ο κουρασμένος, που δεν βρήκε τίποτα και φονεύτηκε άδικα, είχε κάνει μια φορά φόνο. Μετανόησε όμως ειλικρινά και σ όλη την υπόλοιπη ζωή του τα έργα του ήταν χριστιανικά και θεάρεστα. Διαρκώς παρακαλούσε το Θεό να τον συγχωρέσει για το φόνο που διέπραξε και συνήθιζε να λέει: «Θεέ μου, τέτοιο θάνατο πού έδωσα, ίδιο να μου δώσεις!». Βέβαια, ο Κύριός μας τον είχε συγχωρέσει από την πρώτη στιγμή πού εκδήλωσε τη μετάνοιά του.
Συγκινήθηκε όμως ιδιαίτερα από το φιλότιμο του παιδιού του, το οποίο όχι μόνο φρόντιζε για την τήρηση των εντολών του, αλλά ήθελε και να πληρώσει για το παλιό του φταίξιμο. Έτσι δεν του χάλασε το χατίρι, επέτρεψε να πεθάνει με βίαιο τρόπο όπως του το είχε ζητήσει και το πήρε κοντά Του, χαρίζοντας του μάλιστα και λαμπρό στεφάνι γι αυτό του το φιλότιμο!
Ο άλλος, τέλος, ο πλεονέκτης, που έχασε τα φλουριά κι έκανε το φόνο, θα κολαζόταν για την πλεονεξία και τη φιλαργυρία του. Το άφησε λοιπόν ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου για να πονέσει η ψυχή του και να έρθει σε μετάνοια. Με την αφορμή αυτή αφήνει τώρα τον κόσμο και πάει να γίνει καλόγερος!
"Λοιπόν, πού, σε ποια περίπτωση, βλέπεις να ήταν άδικος ή σκληρός και άπονος ο Θεός; Γι αυτό στο εξής να μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού, γιατί Εκείνος τις κάνει δίκαια και όπως ξέρει, ενώ εσύ τις περνάς για άδικες. Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας: «Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.

Ανέκαθεν στο διάβα των αιώνων ο Χριστός δεν έχει εγκαταλείψει τον άνθρωπο,διότι απλούστατα τον αγαπά αληθινά.Ο Χριστός εμφανίζεται ποικιλοτρόπως σε κάθε ψυχή του ανθρώπου και εκεί είναι το πραγματικό θαύμα αλλά ξέρετε επειδή θέλει να σωθούν και αυτοί οι δυσκολεμένοι που είναι προσκολλημένοι με την ύλη παρουσιάζεται κατά καιρούς κυρίως σαν αποτύπωμα πάνω σε τοίχους μαντίλια και εικόνες για να έχουν μαρτυρία και οι πιο δύσπιστοι.Στην ώρα της κρίσεως που είναι φοβερή δεν μπορείς να πεις ότι Κύριε δεν σε είδα ...δεν σε άκουσα..Η χθεσινή εμφάνιση του Χριστού σε εκκλησία της Καλύμνου στέλνει μηνύματα (δε θέλω να πιστεύω καταστροφής)αλλά μήνυμα μετάνοιας και αγάπης διότι δε μπορείτε να φανταστείτε πως πανηγυρίζει ολόκληρος ο ουρανός για μία και μόνο έστω επιστροφή αμαρτωλού στο δρόμο του θεού. απο το alithiafm το βίντεο

ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΠΡΟ ΓΕΥΜΑΤΟΣ

Ελθόντες εις την τράπεζαν λέγομεν: Δι'ευχών των Αγίων Πατέρων ημών,Κύριε Ιησού Χριστέ,ο Θεός ημών,ελέησον ημάς,Αμήν. Δόξα σοι ο Θεός ημών,δόξα σοι. Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου, ελθέτω η βασιλεία σου, γεννηθήτω το θέλημά σου, ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών, και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς, από του πονηρού. - Αμήν. Δόξα..Και νυν... Κύριε Ελέησον (3 φορές ) Χριστέ ο Θεός ημών ευλόγησον την βρώσιν και την πόσιν των δούλων σου ότι άγιος ει πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν. Δι'ευχών των Αγίων Πατέρων ημών,Κύριε Ιησού Χριστέ,ο Θεός ημών,ελέησον ημάς.Αμήν.
ΜΕΤΑ ΤΟ ΓΕΥΜΑ

Μετά δε το γεύσασθαι, ανιστάμενοι και τω Θεώ ευχαριστούντες, λέγομεν: Ευχαριστούμεν σοι, Χριστέ ο Θεός ημών, ότι ενέπλησας ημάς των επιγείων σου αγαθών, μη στερήσης ημάς και της αιωνίου σου βασιλείας, αλλ’ ως εν μέσω των μαθητών σου παρεγένου, Σωτήρ, την ειρήνην διδούς αυτοίς, ελθέ και μεθ’ ημών, και σώσον ημάς. Αμήν. Δόξα...και νυν... Κύριε ελέησον (3 φορές ) Δι'ευχών των Αγίων.. Αμήν.
ΠΡΟ ΤΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ

Φάγονται πένητες και εμπλησθήσονται, και αινέσουσι Κύριον οι εκζητούντες αυτόν, ζήσονται αι καρδιαί αυτών εις αιώνα αιώνος. Αμήν. Δόξα...και νυν... Κύριε ελέησον (3 φορές ) Δι'ευχών των Αγίων.. Αμήν.
ΜΕΤΑ ΤΟ ΦΑΓHTO

Εύφρανας ημάς, Κύριε, εν τοις ποιήμασι σου και εν τοις έργοις των χειρών σου ηγαλλιασάμεθα. Εσημειώθη εφ’ ημάς το φως του προσώπου σου, Κύριε, έδωκας ευφροσύνην εις τας καρδίας ημών. Από καρπού σίτου, οίνου και ελαίου αυτών ενεπλήσθημεν. Εν ειρήνη επί το αυτό κοιμηθησόμεθα, και υπνώσομεν, ότι συ Κύριε, κατά μόνας επ’ ελπίδι κατώκισας ημάς Αμήν. Δόξα...και νυν... Κύριε ελέησον (3 φορές ) Δι'ευχών των Αγίων.. Αμήν.

Ακούμε πολλές φορές ότι οι άνθρωποι κάνουν περισσότερο αναφορά στη πίστη τους για τον Θεό και λιγότερο για το Χριστό. -Που πιστεύεις; -Στο θεό -Που πιστεύεις; -Στο θεό. Λίγοι αναφέρονται μεμιάς πιστεύω στο Χριστό.Αν πιστεύουμε πραγματικά ότι ο Ιησούς είναι Υιός του Θεού και ότι Αυτός Τον απέστειλε, ο Θεός δεν θα παραπονεθεί όταν πούμε πρωτογενώς ότι πιστεύουμε στο γιο Του.αντιθέτως θα ευχαριστηθεί.Έτσι πιστεύω.Αλλά εμείς οι άνθρωποι εξακολουθούμε νάμαστε πονηροί. Τον θεό τον έχουμε προσδιορίσει σαν μια ανωτέρα δύναμη καλοσυνάτη και αγαθή,ενώ τον Ιησού τα ίδια μεν αλλά και σαν ελεγκτή των αμαρτιών μας Βλέπετε ήρθε στη γη και βρόντηξε.Και αυτό είναι κάτι που μας πειράζει... Αλλά μήπως δεν ξεχωρίζουμε ότι ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ μίλησε δια μέσω του ΠΡΩΤΟΥ; Αφού συμπεριλαμβανομένου του Αγίου Πνεύματος είναι μια ουσία.Ο Ιησούς έστελνε και θα εξακολουθεί να στέλνει σήματα σωτηρίας γιατί αγαπάει τον άνθρωπο.Ο άνθρωπος δεν αγαπά τον Ιησού.Τα σήματα που στέλνει ο Ιησούς ας τα λάβουμε σοβαρά υπόψη,όσο και αν δεν είναι ευχάριστα. Ο Ιησούς δεν θέλει να είναι αρεστός αλλά αληθινός.

Κάποτε μια παρέα είχε πάει σε μια λίμνη για ψάρεμα। Μπήκαν σε μια βάρκα να κάνουν ένα γύρω και να θαυμάσουν την ομορφιά της λίμνης. Σε λίγο όμως, πουλιά άρχισαν να βγάζουν κραυγές, ζώα να απομακρύνονται από την όχθη, και μια κουκουβάγια, πρόσθεσε στην ανησυχία το δικό της βραχνό και μονότονο λάλημα. Όπως τους εξήγησε ο οδηγός της βάρκας, όλα αυτά ήταν ένα προμήνυμα της ερχόμενης καταιγίδας. Και πραγματικά έτσι έγινε. Εκείνη τη νύχτα ξέσπασε ανεμοθύελλα.Τα πουλιά είχαν λάβει το μήνυμα και σώθηκαν.. Ο Ιησούς στο ( κεφ.16 του Ματθαίου, στιχ 1-4) έλεγξε τους θρησκευτικούς ηγέτες του λαού επειδή ήξεραν να προβλέπουν τον καιρό, αλλά δεν διέκριναν τα φανερά σημεία ότι ο Ιησούς ήταν ο προφητευόμενος Μεσσίας. Τους προειδοποίησε ότι θα έρθει ξανά να κρίνει τον κόσμο κι ότι είναι ανόητο να επιδιώκουν να κερδίσουν «όλο τον κόσμο τον εφήμερο και να χάσουν την ψυχή τους αιώνια» « μέλει γαρ ο Υιός του ανθρώπου έρχεσθαι εν τη δόξη του πατρός αυτού μετά των αγγέλων αυτού και τότε αποδώσει εκάστω κατά την πράξιν αυτού» (Ματθ.κεφ ιστ' στιχ 26- 27) Τα προειδοποιητικά σήματα αδελφέ της Τροχαίας τα προσέχουμε.Και γνωρίζουμε το γιατί.Και ευχαριστούμε την Τροχαία που τοποθετεί τις πινακίδες που τα γράφουν..Δεν ξέρω αν κάτι ανάλογο συμβαίνει με τα πνευματικά προειδοποιητικά σήματα που στέλνει ο Ιησούς, αν δηλαδή τον ευχαριστούμε.Αλλά κακά τα ψέμματα αυτά τα σήματα επειδή ελέγχουν και ξεσκεπάζουν την αμαρτωλή ζωή, ο άνθρωπος δυσανασχετεί με Αυτόν που τα'πε.

Τίποτα από τα λόγια του Χριστού δεν είναι υπερβολικό.Ο Ιησούς είναι η απόλυτη αλήθεια.Λέει σε κάποιο σημείο στο Ευαγγελιό του ο Ιησούς ότι ''οι έχοντες πίστην μεγέθους ενός συναπιού μπορεί και όρη να μετακινήσουν.''ενώ αυτό φαίνεται υπερβολικό για κάποιους ή για κάποιους άλλους να έχει αλληγορική έννοια εν τούτοις αυτά καθ'εαυτά τα λόγια στην κυριολεξία έχουν γίνει πράξη.Κάπου είχα διαβάσει ότι ένας ρακέντυτος απλός μοναχός είχε κάνει πράξη με τα λόγια του να μετακινήσει ένα βουνό.Η μετακίνηση του βουνού βεβαίως δεν έγινε για το θεαθείναι αλλά κατά οικονομίαν του θεού για την πραγματική πίστη του ταπεινού μοναχού.έτσι και για πραγματοποίηση της αιτήσεως της ταπεινής και αγαθής πάνω από όλα Θεοδώρας ο θεός έκανε πράξη τα λόγια της.Το περίφημο κτίσμα με τα 17 δέντρα έχει γίνει πόλος έλξης για κάθε επισκέπτη που απορεί και εξίσταντο πως γίνονται να συμβαίνουν όλα αυτά και να κρατούν διαχρονικά αιώνες...

Πρώτος ο Χριστός, μας έδωσε το παράδειγμα της νηστείας όταν μετά την βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό, παρέμεινε νηστεύοντας επί σαράντα ημέρες στην έρημο।πλησιάζουμε στην μεγάλη εβδομάδα στην κορύφωση των παθών.Πριν από αυτή την βδομάδα να πούμε ότι την ημέρα του μεγάλου κανών καταλύεται λάδι και κρασί όπως και την επόμενη μέρα κατα το αγιορείτικο τυπικό.κατα το ίδιο τυπικό όμως δεν καταλύεται ψάρι την Κυριακή των Βαίων. κλικ στην εικόνα