ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


Αν ρωτήσεις τυχαία δέκα ανθρώπους που διαβάζουν βιβλία θα βρεις δεν θα βρεις κάποιον απ'αυτούς που να σου πει σθεναρά ότι διαβάζει αγία γραφή ή πνευματικά βιβλία με τους τόσους ανεκτίμητους θησαυρούς από πληθώρα ψυχοφελών μηνυμάτων,παρακαταθήκη των μεγάλων αγίων πατέρων.Αν διαβάζαμε και πνευματικά βιβλία πάρα πολλά θα είχαν αλλάξει, καταρχήν στην προσωπική πορεία του καθενός μας προς τον προορισμό μας .Η πορεία μας θα ήταν πιο ομαλή,χωρίς πολλές λοξοδρομήσεις και γκρεμούς, γιατί δείτε τι συμβαίνει σήμερα.
Άνθρωποι αποπροσανατολισμένοι,λοξοδρομούν σαν μεθυσμένοι στο ''ίσιωμα'' και αναρρωτιούνται αρκετοί μα πότε αυτοί πρόλαβαν να τρελλαθούν; είναι τόσο μικροί; θέλω να πω ότι.....καλό είναι να στραφούμε σε μηνύματα που πηγάζουν από αυτούς που είχαν ''ασχοληθεί'' με την ζωή και να αφήσουμε τα μηνύματα απο αυτούς που έχουν ''ασχοληθεί'' με τον θάνατο.


"Ας γιορτάζουμε όχι με κοσμικά πανηγύρια, αλλά κατά τρόπο που ταιριάζει στο Θεό.
Όχι κατά τρόπο γήινο, αλλά κατά τρόπο υπερκόσμιο.
Ας γιορτάζουμε επιδιώκοντας όχι τα δικά μας, αλλά εκείνα που ανήκουν στον Κύριο.
Όχι εκείνα που οδηγούν στην ασθένεια αλλά εκείνα που οδηγούν στη θεραπεία.
Όχι εκείνα που έχουν σχέση με τη δημιουργία, αλλά εκείνα που αφορούν την αναδημιουργία μας".
(Γρηγόριος ο Θεολόγος).


« Ο χρόνος μας δόθηκε από τον Θεό για να κάνουμε καλή χρήση αυτού, αγωνιζόμενοι συνεχώς για τη σωτηρία της ψυχής μας ».
(Π.Παίσιος).

Η αγάπη δεν είναι ο μόνο λόγια, αλλά υπεράσπιση και απόδειξη στην πράξη, όπως το να απομακρύνεις τη φτώχεια, να συμπαραστέκεσαι στους αρρώστους, να απαλλάσσεις από τους κινδύνους, να κλαις με αυτούς που κλαίνε και να χαίρεσαι με αυτούς που χαίρονται.
(Ι. Χρυσόστομος)


Αν βιάζεσαι να δεις τον κόσμο να γίνεται καλύτερος, άρχισε από τον εαυτό σου. Είναι ο συντομότερος δρόμος".
"Αν ο καθένας μας έκανε όπως μπορούσε το καλό, δεν θα υπήρχαν στον κόσμο δυστυχισμένοι".
(Ιερομάρτυρας και Εθνομάρτυρας Γρηγόριος Ε΄).

« Εκείνος που αγωνίζεται πολύ καιρό και δε βλέπει πνευματική πρόοδο, έχει υπερηφάνεια και εγωισμό. Πνευματική πρόοδος υπάρχει εκεί που υπάρχει πολλή ταπείνωση ».
(Π.Παίσιος).


"Να επιζητείς τον Κύριο στην οδό, δηλαδή στην καρδιά σου, με την τήρηση των εντολών. Γιατί όταν ακούς τον Ιωάννη τον Πρόδρομο να φωνάζει και να παραγγέλλει σε όλους να ετοιμάσουν τις οδούς και να προστάζει να κάνουν ίσιους τους δρόμους, να θεωρείς οτι εννοεί την τήρηση των εντολών, την καθαρότητα των καρδιών και την ορθότητα των πράξεων."
(Όσιος Γρηγόριος ο Σιναίτης)

"Ο Θεός είναι πανταχού παρών. Είναι παρών και στους απίστους, αλλά αυτοί είναι απόντες από το Θεό, όπως ο τυφλός από τον ήλιο".
(Ι. Αυγουστίνος).

Ο ταπεινός δε διακρίνεται ανάμεσα στους ανθρώπους. Δε θέλει να βλέπεται ούτε να γνωρίζεται από τους άλλους. Όσο κρύβεται και αποχωρίζεται από τον κόσμο, τόσο πλησιάζει το Θεό.
(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

"Η υπερηφάνεια είναι στο διάβολο, η δε ταπείνωση στο Χριστό".
(Μ. Αθανάσιος).

"Τίποτε δεν ξεφεύγει από το Θεό:"Ου λανθάνει σε, Θεέ μου... Ουδέ σταλαγμός δακρύων, ουδέ σταλαγμού τι μέρος" (Άγιος Συμεών ο νέος Θεολόγος).

"Εάν κάποιος άνθρωπος έχει ευσέβεια, είναι του Θεού, εάν δε ασεβεί κάποιος είναι του διαβόλου".
(Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος).


"Τα σωματικά και υλικά πάθη ελαττώνονται και μαραίνονται με την κακοπάθεια και την άσκηση του σώματος. Τα ψυχικά κια αφανή αφανίζονται με την ταπεινοφροσύνη, την πραότητα και την αγάπη."
(Άγιος Θεόδωρος Εδέσσης)

"Η πίστη αποδεικνύεται τέλεια και ολοκληρωτική, όταν παρουσιάζεται στολισμένη με όλα όσα δίδαξε ο Χριστός".
(Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός).



Διαβάσαμε στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο σχετικά με την είδηση της επιστροφής τμήματος λειψάνου του Οσίου Νικόδημου από την Ι.Μ Πενταλόφου στο κιλκίς.Πως έγινε όμως αυτή η επιστροφή;Εκεί είναι το θέμα μας. Tον Όσιο Νικόδημο να εμφανίζεται πολλές φορές μπροστά του σε όραμα και να τον παρακαλά να τον μεταφέρει στο σπίτι του έλεγε με δέος ο άνθρωπος που πριν από περίπου ένα μήνα είχε κλέψει μαζί με συνεργό του το λείψανο του οσίου από τη Μονή Πενταλόφου Γουμένισσας στο Κιλκίς.Να δούμε λίγο εν τάχει το γεγονός:«Ολα είχαν ξεκινήσει στις 15 Μαρτίου, όταν δύο νεαροί ήρθαν στο μοναστήρι και ξεναγήθηκαν στους χώρους του από έναν μοναχό.
Σε ανύποπτο χρόνο όμως, οι νεαροί αυτοί προέβησαν σε ιερόσυλη πράξη.Ξέφυγαν της προσοχής του μοναχού και αφού βρέθηκαν πάνω από το ιερό λείψανο έβγαλαν το πλαστικό κάλυμμα της λειψανοθήκης που βρισκόταν από πάνω και αφαίρεσαν τμήμα από την κάρα του Οσίου Νικοδήμου. Η κλοπή φυσικά είχε συγκλονίσει όλους. Η αστυνομία έφαχνε τους ιερόσυλους και όλοι προσεύχονταν να βρεθεί το λείψανο και να επιστραφεί στη θέση του. Πριν από περίπου δέκα ημέρες είχε συλληφθεί στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης ο ένας εκ των δύο δραστών, αλλά αυτός δεν είχε στην κατοχή του το λείψανο αλλά ούτε στοιχεία έδινε ώστε να βοηθήσουν να βρεθεί ο δεύτερος δράστης που είχε ιερό τμήμα του αγίου λειψάνου.Ότι δεν κατάφερε η αστυνομία όμως το κατάφερε ο ίδιος ο άγιος.. Έτσι,την περασμένη Πέμπτη συνέβη το αναπάντεχο...»
Ο δεύτερος δράστης παρουσιάστηκε (ύστερα από αυτά που είδε και άκουσε) αυτοβούλως σε έναν ιερέα σε κάποιο χωριό της Εδεσσας συγκλονισμένος και δακρυσμένος και παρέδωσε τα τμήματα από την κάρα του οσίου. Οπως, μάλιστα, μετέφερε ο ίδιος ο ιερέας, ο νεαρός άνδρας του εξομολογήθηκε ότι είδε μπροστά του τέσσερις φορές τον Οσιο Νικόδημο να τον παρακαλά να τον γυρίσει σπίτι.Συγκεκριμένα:
"Παιδί μου, πήγαινέ με στο σπίτι μου από όπου με πήρες, αρκετά με ταλαιπώρησες" Έτσι, τρομαγμένος αλλά και πλημμυρισμένος από θαυμασμό και δέος, ο δράστης παρέδωσε το λείψανο».
Ο ιερέας αμέσως επικοινώνησε με το μοναστήρι και μετέφερε το ιερό λείψανο στη θέση του, ενώ μετέφερε και στους μοναχούς την επιθυμία του νεαρού άνδρα να επισκεφθεί την μονή για να ζητήσει συγγνώμη για αυτή την ιερόσυλη πράξη του. Οι μοναχοί όπως ταιριάζει οργάνωσαν πανηγυρική υποδοχή και τοποθέτησαν το ιερό λείψανο στη θέση του μέσα σε κλίμα βαθιάς κατάνυξης παρουσία βεβαίως πολλών πιστών.
Τέτοιες περιπτώσεις έχουν συμβεί πάμπολες διαχρονικά στο χώρο της ορθοδοξίας και δίνει απάντηση σε πάρα πολλούς δύσπιστους που θεωρούν ότι αυτά δεν γίνονται ή είναι επινοήματα και φαντασίες μερικών.Κοιτάξτε ο οσιος Νικόδημος ο γέροντας αυτός με πόση ικεσία και αγάπη αν θέλετε εμφανίστηκε στον δράστη.Αυτός που έχει δει τον ουρανό, ζητάει σ'αυτόν που είναι στη γη ταπεινά να του τοποθετήσει το σώμα στην θέση του στην μονή στο σπίτι του όπως λέει χαρακτηριστικά.Παράλληλα δίνει και μια απάντηση στους υποστηρικτές της καύσης των νεκρών σωμάτων.Δώστε σεβασμό στο σώμα.Το σώμα είναι ναός θεού και πρέπει να το σεβόμαστε και να το έχουμε ''καθαρό΄΄.Διότι όταν λέμε καύση εννοούμε εξαφάνιση.Εξού και η φράση όλα έγιναν στάχτη-εξαφανίστηκαν.Το σώμα δεν θέλει εξαφάνιση όπως υποστηρίζουν οι θιασιώτες της καύσης των νεκρών (προφανώς πιστεύοντας ότι θα κάψουν και τις αμαρτίες του) αλλά ταφή. Το σώμα αυτό θα επιστραφεί στο μέλλον και θα πρέπει να το προσέχουμε από σοβαρές ''μολύνσεις.''..


Η δύναμη της προσευχής βρίσκεται στην βαθειά πίστη ότι ο Κύριος την ακούει. Η πεποίθηση ότι εισακούομαι από τον Κύριο με οδηγεί σε επικοινωνία αλλά και εγκαρτέρηση. Παίρνω θάρρος να «κρούω» και να «ζητώ» και με πίστη περιμένω την απάντηση του Πατέρα. Όταν ο πιστός έχει την όραση του ζωντανού Θεού που περιμένει να ευεργετήσει και να χορηγήσει κάθε δόση αγαθή στο παιδί Του, τότε σίγουρα τίποτα δεν θα τον εμποδίσει από την αδιάλειπτη καθημερινή προσευχή της πίστεως για τα μικρά και μεγάλα θέματα στην καθημερινή του πορεία. «Ο Θεός μου θα με εισακούσει!» Ο Δαυίδ αναφωνεί. ''Ο Θεός εις την βοηθειά μου πρόσχες Κύριε εις το βοηθήσαί μοι σπεύσον.''(Ψαλμ.ξθ' στιχ 2). Εσύ Κύριε που είσαι ο μόνος δυνατός πρόσεξε την δυσκολία που περνώ και τρέχα να με βοηθήσεις και να με προστατεύσεις.
Ξέρει πως ότι ο ίδιος δεν μπορεί να πραγματοποιήσει, θα το κάνει γι' αυτόν ο Κύριος, διότι τίποτα δεν είναι αδύνατον εις Αυτόν. Ο Πατέρας μας χάρισε τον Υιόν ο οποίος «μεσιτεύει» για μας και τον Παράκλητο που μας διδάσκει πως να προσευχόμεθα. Κανένας δισταγμός και καμία αμφιβολία, δεν έχουν θέση στην καρδιά μας για τον Πατέρα μας που φανερώνεται ως «ο ακούων όλων την προσευχή και κατά το συμφέρον του καθενός απαντά».Όλοι χρειαζόμαστε την προσευχή.Διότι τι είναι ο άνθρωπος μέσα στον κόσμο που ζει Ένα καλάμι είναι και μάλιστα υπό ανέμου σαλευόμενο.Έτοιμο να λυγίσει και να σπάσει κάτω από την πίεση των πολλών αντιξοοτήτων της ζωής.Όμως το όνομα του Κυρίου που επικαλούμεθα μας στηρίζει.Το όνομα του Χριστού είναι όπλον παντοδύναμο.Στις μικρές προσευχές που το περιέχουν φέρνουν το έλεος, τον φωτισμό,την κάθαρση στην ψυχή μας,απομακρύνει τους βδελυρούς δαίμονες και μας λυτρώνει από τον πειρασμό τους.Προσευχή πάντα προσευχή.



Νηστεία είναι η αποχή από συγκεκριμένα είδη τροφίμων. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Νηστεία είναι να τρώμε μικρές ποσότητες από τα επιτρεπόμενα τρόφιμα και να προσπαθούμε να απέχουμε από κάθε αμαρτία, αφιερώνοντας ταυτόχρονα κάποιο χρόνο της ημέρας στην προσευχή. Πρώτος ο Χριστός, μας έδωσε το παράδειγμα της νηστείας όταν μετά την βάπτισή του στον Ιορδάνη ποταμό, παρέμεινε νηστεύοντας επί σαράντα ημέρες στην έρημο. Με το παράδειγμά του, ο Ιησούς μας έδωσε την νηστεία ως μία σωματική και πνευματική άσκηση, η οποία δυναμώνει την
θέληση του ανθρώπου και ταυτόχρονα δείχνει την αγάπη του προς τον δημιουργό.
Για καλύτερη ευκρίνεια πατήστε πάνω στην εικόνα



Οι εμφανίσεις του Κυρίου μετά την ανάσταση ήταν πάρα πολλές και αυτό, για να πειστούν και οι πιο δύσπιστοι.
Όλες οι εμφανίσεις του Ιησού ήταν πραγματικές. Και αυτό φαίνεται από πολλά γεγονότα που περιγράφει η Καινή Διαθήκη. Εμφανίζεται στους μαθητές του, στέκεται στον μέσον τους, κοντά τους για να τον βλέπουν. Τρώγει μαζί τους. Προκαλεί το Θωμά να τον αγγίξει.Δεν χρειάζονται περισσότερα.Ο Χριστός Ανέστη.

Οι εμφανίσεις του Κυρίου μετά την Ανάστασή Του ήταν:

α) Στη Μαρία τη Μαγδαληνή.( Μάρκ. ΙΣΤ΄9 & Ιωάννη Κ' 11-18)

β) Στις υπόλοιπες Μυροφόρες. (Ματθ. ΚΗ΄ 8-10 )

γ) Στους δύο μαθητές προς Εμμαούς. (Λουκ. ΚΔ΄13-33 & Μάρκου ΙΣΤ'12-13)

δ) Στους 10 μαθητές του, απόντος του Θωμά. (Ιωάν.Κ΄ 19-33)

ε) Στους 11 μαθητές του, παρόντος του Θωμά. (Ιωάν.Κ΄ 24-29)

στ)Στους 7 μαθητές του στην Τιβεριάδα. (Ιωάν. Κα΄1-14)

ζ)Στους 11 μαθητές τους στο όρος της Γαλιλαίας. (Ματθ. ΚΗ΄15-20)

η) Στους πεντακοσίους και παραπάνω μαθητές. (Α΄Κορ. ΙΕ΄6)

θ) Στον Ιάκωβο. (Α΄Κορ .ΙΕ΄7 & Πράξεων Α' 3-8)

ι)Σε όλους τους μαθητές Του κατά την Ανάληψη .(Πράξ. Α΄9-10 & Λουκά ΚΔ' 50-51 )

ια) Μετά την Ανάληψη στον Παύλο. (Α΄Κορινθ. ΙΕ΄7-8 & Πράξεων Θ' 3-5)

ιβ) Στον απόστολο Πέτρο( Λουκά κδ' 34 & προς Κορινθίους Α' ιε'5)

ιγ) Σε όλους τους μαθητές του (Α΄Κορ. ΙΕ΄7)


Η Ανάσταση του Χριστού είναι η βάση της πίστης μας. Γι' αυτό ο απ. Παύλος λέει: «Εάν ο Χριστός δεν αναστήθηκε τότε η πίστη σας είναι μάταιη, ακόμα βρίσκεστε μέσα στις αμαρτίες σας. Εάν μόνο σ' αυτή τη ζωή ελπίζουμε στον Χριστόν είμαστε ελεεινότεροι από όλους τους ανθρώπους». (Α' Κορ.κεφ. ιε' στιχ.17, 19). Η Ανάσταση του Χριστού είναι βεβαιωμένο ιστορικό γεγονός.

Έχουν χυθεί τόνοι μελάνι για να γράψουν και να αποδείξουν το θαυμαστό και ασύλληπτο για τον κοινό νου γεγονός της Αναστάσεως. Οι μαθητές Του,αποτελούν μια από τις αδιάψευστες αποδείξεις γιατί έγιναν αυτόπτες μάρτυρες της Ανάστασής Του. Ήταν άνθρωποι φοβισμένοι, που Τον εγκατέλειψαν ή ακόμα τον αρνήθηκαν, όπως ο Πέτρος. «Αλλά τώρα ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών» (Α' Κορ.κεφ. ιε' στιχ. 20). Κι Όμως μετά την Ανάστασή Του έγιναν οι θαρραλέοι απολογητές και κήρυκές της αν και διώχθηκαν, βασανίστηκαν και θανατώθηκαν γι' αυτήν την πίστη τους, γιατί Τον άγγιξαν και ύστερα, μετά την Ανάληψη Του, έζησαν τη συνεχή πνευματική παρουσία Του στη ζωή τους.


Ο Ιησούς βαδίζοντας προς στην εκούσια Σταυρωσή Του, περνά πριν από την Βηθανία να αποχαιρετήσει τους φίλους Του και ιδιαιτέρως τον Λάζαρο που είχε αναστήσει «εκ νεκρών» τετραήμερον.
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης που διηγείται ως αυτόπτης μάρτυρας τη σκηνή λέει ότι οι συγγενείς του Λάζαρου από ευγνωμοσύνη Του έκαμαν τραπέζι και φυσικά «η Μάρθα διηκόνει» υπήρχε και προηγούμενο...Ήταν και ο Λάζαρος εκεί.
Η έτερη αδελφή Μαρία,τώρα πια δεν κάθεται κοντά στα πόδια του Ιησού κάμει κάτι βαθύ και μεγάλο και μοναδικό, πάνω απ' τα μέτρα και πάνω απ' τα όρια τα συνηθισμένα. Πλησιάζει τον Ιησού κι από ένα Αλάβαστρο που κρατούσε στα χέρια της γεμάτο με 325γρμ. πολύτιμο κι ανόθευτο μύρο, το ρίχνει στην κεφαλή και στα πόδια του Κυρίου όλο! Και ευλαβής και ταπεινή στην ευγνωμοσύνη της, λύνει τα μαλλιά της και σκουπίζει γονατιστή με αυτά τα πόδια του Κυρίου.
Και γέμισε το σπίτι απ' το μύρο!

Δεν ερμηνεύεται η πράξη αυτή της Μαρίας με τις συνηθισμένες λέξεις της Ευγνωμοσύνης. Εδώ η λατρεία θυσιάζει ό,τι πολυτιμότερο έχει αυτή η ψυχή, περιφρονεί αξιοπρέπεια και τη.φυσική ντροπή, για να εκδηλώσει αυτό που ζούσε μέσα της για το Λυτρωτή του αδελφού της και της ψυχής της. Το φυσικό μύρο που έχυσε στα πόδια Του είναι η έκφραση του μύρου της αφοσιώσεως που επλημμύριζε τον εσωτερικό της κόσμο. Και χωρίς να το συνειδητοποιήσει, προφητεύει και προλαμβάνει τις νεκρικές τιμές που σε μια εβδομάδα περίπου πρέπει να αποδοθούν στο ''νεκρό'' Σώμα του Εσταυρωμένου! Αυτό θα πει αγάπη! Μια αγάπη που διαλαλείται στους αιώνες κατά την βεβαίωση του Κυρίου.
Η αγάπη του ανθρώπου προς τον Θεό είναι το ακριβότερο απόκτημα του κόσμου. Ούτε πουλιέται πουθενά, ούτε αγοράζεται με τίποτε.Κανείς δεν μπορεί να μας την διδάξει αυτή την αγάπη, παρά μονάχα ο ίδιος ο Θεός που την προσφέρει. Εκείνο που μένει σε μας, είναι να ετοιμαζόμαστε γι' αυτήν την προσφορά. Κάθε μέρα σε στάση σιωπής, για να ακούγεται μέσα μας η φωνή του Κυρίου ο οποίος δεν είναι μακριά μας.
Στο βαρυφορτωμένο πρόγραμμά μας να συνηθίσουμε «τις ωριαίες στάσεις» όπως λένε στο στρατό, τα διαλείμματα αναφοράς της πνευματικής μας υπάρξεως στα ουράνια. Να καταλάβουμε πως πρέπει να μπούμε στο πρόγραμμα της μεταφυσικής, πέρα και πάνω από το κυνήγι των γνώσεων, της ψυχαγωγίας, του πλουτισμού. Να βάλουμε το Χριστό στη ζωή μας. Με την προσευχή τη μελέτη του Ευαγγελικού λόγου με τη λατρεία μας στη θεία Λειτουργία. Με την εξομολόγηση, την Θεία Κοινωνία, που είναι Μυστήρια θείας αγάπης. Να Τον ζήσουμε τον Θεό, για να Τον αγαπήσουμε. Η αγάπη Του εξαρτάται από την στάση της ζωής απέναντί Του.
Χριστέ συνοδοιπορούμε στο εκούσιο πάθος Σου και προσδοκούμε την ένδοξο Ανάστασή Σου.

Διαβάζοντας ο καθένας τους ύμνους και τα τροπάρια της μεγάλης εβδομάδος και πολύ περισσότερο βέβαια όταν τα εμβαθύνει και τα κατανοεί μένει έκθαμπος και εκστατικός από την πληρότητα της αλήθειας και της αγάπης που προσφέρει ο Χριστός με τα Πάθη Του για να σώσει το αμαρτωλό και χαμένο άνθρωπο.Στον χαμένο άνθρωπο ταρακουνείται η ψυχή του και αγαλλιά μόλις διαβάζει αυτά, του γεννιέται η ελπίδα και αναθαρρεί,ανυψώνεται και είναι έτοιμος να φωνάξει βροντερά. Χριστός Ανέστη!
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Τροπάριο

Ιδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός και μακάριος ο δούλος, ον ευρήσει γρηγορούντα ανάξιος δε πάλιν ον ευρήσει ραθυμούντα. Βλέπε, ουν, ψυχή μου, μη τω ύπνω κατενεχθής,ίνα μη τω θανάτω παραδοθής και της Βασιλείας έξω κλεισθήςαλλά ανάνηψον κράζουσα
Άγιος, Άγιος, Άγιος ει ο Θεός ημών.


ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Να, ο Νυμφίος έρχεται στο μέσο της νύχτας, κι ευτυχισμένος θα είναι ο δούλος που θα τον βρει (ο Νυμφίος) ξάγρυπνο να τον περιμένει. Ανάξιος όμως πάλι θα είναι εκείνος, που θα τον βρει ράθυμο και απροετοίμαστο. Βλέπε, λοιπόν, ψυχή μου να μη βυθιστείς στον πνευματικό ύπνο, για να μην παραδοθείς στο θάνατο (της αμαρτίας) και να μείνεις έξω της βασιλείας του Θεού. Αλλά ανάνηψε κράζοντας· Άγιος, Άγιος, Άγιος είσαι Εσύ ο Θεός σώσε μας δια της προστασίας των επουρανίων ασωμάτων Δυνάμεων (των αγγέλων).
Μετά την ψαλμωδία του αλληλουιαρίου, στο οποίο απευθύνεται Αίνος προς το Θεό, αφού προηγηθεί η αίτηση τιμωρίας των εχθρών Του (του απαίδευτου λαού και των ενδόξων της γης), το τροπάριο εισέρχεται στην καθαρή υπόθεση των πιστών Χριστιανών.
Η σχέση τους με το Χριστό παρομοιάζεται με γάμο, γεγονός ευφρόσυνο και φαιδρό. Η ώρα όμως των γάμων είναι άγνωστη. Οι πιστοί πρέπει ξάγρυπνοι να περιμένουν την έλευση του Νυμφίου. Και να, ξαφνικά, στο μέσο της νύχτας, σε χρόνο δηλαδή απρόσμενο, ακούγεται η ιαχή: Ιδού ο Νυμφίος έρχεται! Τότε πραγματικά καλότυχος θα είναι ο δούλος, τον οποίο ο Νυμφίος θα βρει άγρυπνο, έτοιμο να τον υποδεχτεί, με λαμπρό και στολισμένο με έργα αγαθά το ένδυμα της ψυχής του. Με αυτόν τον άξιο οπαδό Του, ο Χριστός θα δεθεί πνευματικά με μια ένωση αιώνια και αδιάσπαστη, θα τον οδηγήσει στο Νυμφώνα Του και θα τον κάνει κοινωνό των γλυκασμών και της ευτυχίας της Θείας Βασιλείας Του.
Αντίθετα, θα είναι άθλιος και δυστυχής ο δούλος εκείνος, τον οποίο ο Νυμφίος θα βρει ανύποπτο να κοιμάται. Δηλαδή τον άνθρωπο που, παραδομένος στις ηδονές και τους περισπασμούς της επίγειας ζωής, ζει αδιάφορος και αμέριμνος, χωρίς αίσθηση της πραγματικής του υποθέσεως, της σχέσεως του με το Θεό και της τύχης του στην απέραντη αιωνιότητα. Και ο οποίος έχοντας το ένδυμα της ψυχής του ακάθαρτο και λερωμένο από αμαρτίες, θα κριθεί ανάξιος της θείας βασιλείας, αποκομμένος από το πανηγύρι της χαράς του ουρανού!
Αυτά έχοντας κατά νου η ψυχή, προτρέπεται να μένει άγρυπνη, να μην παραδοθεί στη ραθυμία και τη ραστώνη του πνευματικού ύπνου, ο οποίος είναι ο προθάλαμος του αιώνιου ύπνου του θανάτου και της απώλειας, που ισοδυναμεί με τον αποκλεισμό της από τη Θεία Βασιλεία και την έκπτωσή της στο πυκνό σκοτάδι της κολάσεως! Αντίθετα μάλιστα, προτρέπεται, κράζοντας τον τρισάγιο ύμνο, να ζητά το θείο έλεος με την προστασία των ασωμάτων Δυνάμεων.


Κοντάκιο

«Την ώραν, ψυχή, του τέλους εννοήσασα και την εκκοπήν της συκής δειλιάσασα το δοθέν σοι τάλαντον φιλοπόνως έργασαι, ταλαίπωρε, γρηγορούσα και κράζουσα· Μη μείνωμεν έξω του νυμφώνος Χριστού».

ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Αφού σκεφτείς, ψυχή μου, την ώρα του τέλους (της επίγειας ζωής, δηλαδή το θάνατο) και φοβηθείς από το πάθημα της εκκοπής της συκής, με φιλοπονία δούλεψε, ταλαίπωρη το τάλαντο που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός, μένοντας άγρυπνη και κράζοντας! Να μη μείνουμε έξω από το νυμφώνα του Χριστού.



Author Name

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.