ΕΙΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ...

Παραθέτουμε παρακάτω την επίσκεψη της αγίας στον Γέροντα Παΐσιο όπως την περιγράφει ο ίδιος ο Γέροντας και όπως διασώθηκε στο βιβλίο του Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος «Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου».
 Το θαυμαστό γεγονός.
..Ήταν στην αυλή της Καλύβης του ο Γέροντας, όταν τον

Μπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας
«Και ο Κύριος έγινε καταφύγιο για τον φτωχό, βοηθός στην κατάλληλη στιγμή των θλίψεων» (Ψαλμ. 9, 10).

Μας το βεβαιώνει ο λόγος του θεού, το διαπιστώνουμε κι' εμείς καθημερινά ότι τα χρόνια μας έτσι τα διατρέχουμε, σαν διανόημα, σαν μια σκέψη.

Είχαμε  διαβάσει πριν λίγο καιρό ένα κείμενο που έγραφε για κάποιον φαροφύλακα που ενώ μετεφέρονταν στο νοσοκομείο ετοιμοθάνατος, έλεγε και ξανάλεγε στη γυναίκα του «πρόσεχε το φως».

Οπωσδήποτε πολλοί εκ των αναγνωστών του παρόντος πονήματος θα έχουν ακούσει ή διαβάσει έστω και μια διήγηση για τους αόρατους Ερημίτες του Άθωνα.

Να ομολογείτε την αγία αλήθεια με θάρρος και παρρησία και ν’ αρνείστε το ψέμα με πραότητα κι υπομονή.
Έτσι η αλήθεια θα βασιλέψει, όπως της αξίζει και το ψέμα θα καταισχυνθεί και θα εξαφανιστεί. Δε θα ξανασηκώσει κεφάλι με θράσος κι αναίδεια. «Αποστήτω από αδικίας πας ο ονομάζων το όνομα Κυρίου» (Β’ Τιμ. β’ 19).

Διηγήθηκαν για ένα γέροντα, ότι νήστεψε εβδομήντα εβδομάδες, τρώγοντας μόνο μια φορά την εβδομάδα, και παρακαλώντας στο διάστημα αυτό το Θεό να του φανερώσει τη σημασία ενός χωρίου της Γραφής. Αλλά ο Θεός δεν του την αποκάλυψε. Λέει τότε μέσα του: «Να, τόσους κόπους έκανα, και τίποτα δεν κατόρθωσα.

- Γέροντα, έφερα γλυκά να κεράσετε.
- Δες πως χαίρονται! Στην άλλη ζωή θα λέμε:
«Με τι χαζά χαιρόμασταν: Τι μας συγκινούσαν τότε!». Ενώ τώρα σκιρτάει η καρδιά γι’ αυτά.